Internet ma też złe strony...

Zaczyna się od zaniedbywania nauki, codziennych obowiązków, zmiany zainteresowań, rzadszych spotkań ze znajomymi, dochodzi też do braku łaknienia. Uzależnienie od internetu prowadzi do powstania patologii umysłowej. To nałóg polegający na ustawicznym spędzaniu czasu przy komputerze podłączonym do Internetu, charakteryzujący się – jak w przypadku innego rodzaju uzależnień – wewnętrznym przymusem korzystania z sieci. A co może być jego przyczyną? Nieprawidłowe kontakty z rówieśnikami, brak akceptacji z ich strony, niewłaściwe relacje z najbliższymi, stres w szkole. Regularne korzystanie z internetu oraz gier komputerowych jest źródłem emocji, których młodemu człowiekowi brakuje w codziennym życiu. Wirtualny świat jest dla niego pociągający, bo jest w nim akceptowany, nikt go nie krytykuje. Dla niego świat gier wydaje się niezwykły, nierzadko utożsamia się z postaciami, w role których się wciela, przeżywa ich przygody bardzo się tym emocjonując. Jednocześnie dochodzi do zubożenia emocji niezbędnych do funkcjonowania w społeczeństwie. Długotrwałe korzystanie z komputera ma też wpływ na ogólny stan zdrowia. Do objawów należą bezsenność, bóle pleców, ogólne napięcie mięśniowe.

Niejednokrotnie osoba uzależniona powinna zostać poddana terapii, która podobna jest do innych, stosowanych w przypadku różnego rodzaju uzależnień. Pacjent poznaje dotychczas obce dla niego sposoby, które pozwolą mu na regulowanie stanów emocjonalnych, wolnych od potrzeby korzystania z sieci. Terapeuta stara się zmienić jego sposób myślenia oraz funkcjonowania w społeczeństwie. W takim przypadku, inaczej niż przy uzależnieniu chociażby od alkoholu, pacjent musi nauczyć się racjonalnego korzystania z komputera i sieci.

Kluczem do osiągnięcia "złotego środka" jest nauka takiego korzystania z internetu, by nie zagrażał on psychice pacjenta, emocjonalnemu zdrowiu oraz życiowej sytuacji. Musi mieć postać produktywną. Uczestnictwo w terapii indywidualnej i grupowej jest w tym przypadku bardzo pomocne.

Dzień Walki z Depresją

23 lutego obchodzimy Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Chorobą, która, według Światowej Organizacji Zdrowia, jest na czwartym miejscu wśród najpoważniejszych chorób na świecie. Cierpi na nią nawet pół miliona Polaków. Choroba jest główną przyczyną hospitalizacji osób po 50. roku życia. Niestety, nie wszyscy zasięgają porad lekarza psychiatry. A depresji nie należy lekceważyć, gdyż jest ona jedną z głównych przyczyn samobójstw. W Polsce z własnej woli umiera około 6 tysięcy osób rocznie. Depresja może być skutkiem nieleczonej nerwicy, długotrwałego stresu, traumatycznych przeżyć, frustracji. Objawia się smutkiem, przygnębieniem, obniżonym napędem i nastrojem, uczuciem żalu, ciągłym zmęczeniem, a także lękiem, drażliwością i zaburzeniami snu.

Z wizytą u lekarza psychiatry nie należy zwlekać, jeśli objawy te trwają dłużej niż dwa tygodnie. Bardzo częstą pierwszymi osobami, które zwrócą na nie uwagę, są bliscy chorego. Ich rolą jest nie tylko nakłonienie osoby cierpiącej na depresję do kontaktu z lekarzem psychiatrą, ale i opieka nad chorym, wspieranie go. Ważne, by pamiętać, że depresję można wyleczyć.

Długotrwały stres zagraża zdrowiu

Wiele badań wskazuje, że niektóre rodzaje depresji są także objawem reakcji obronnej osłabionego organizmu. Reakcją ucieczki jest wycofanie się z życia towarzyskiego, redukcja kontaktów i aktywności społecznej.

Osobie dotkniętej takim stanem należy przede wszystkim uświadomić zmiany, jakie zaszły w organizmie i jakie niosą spustoszenie. Pomóc pokonać poczucie bezradności i braku wpływu na wydarzenia. 

Dla chorych, szczególnie ze średnim i znacznym stopniem inwalidztwa, istnieje wiele programów terapeutycznych. Organizuje je również Fundacja Rozwój-Lepsza Przyszłość, która w Klinice Wolmed prowadzi bezpłatne, tygodniowe warsztaty „Przystań”, zapewniając także wyżywienie i noclegi. Uczestnicy, pod opieką lekarzy psychiatrów, psychoterapeutów i personelu medycznego uczą się sztuki motywacji, asertywności, budowania relacji, wzmacniania poczucia własnej wartości i sztuki relaksu. Zainteresowani mogą uzyskać informacje pod nr. tel. 44) 635-63-03, kom. 603 520  58 lub e-mail: sekretariat@wolmed.pl.

Wakacje z alkoholikiem

Moi trzeźwiejący pacjenci często mówią i piszą, że w okresie picia czuli się jak zniewoleni przez siłę zewnętrzną, która przejęła kontrolę nad ich umysłem. Ślepo wykonywali nakazy – a one zawsze wiązały się z poszukiwaniem alkoholu i pretekstów do picia. Na okres wakacyjny klinika przygotowała specjalną ofertę wypoczynku, połączonego z terapią. Adresowany jest do osób uzależnionych i zagrożonych uzależnieniem (także ich rodzin i bliskich), które jeszcze są w stanie szukać dla siebie ratunku i rozumieć sens własnych starań. Często zdarza się, że trafiają do kliniki w ostatniej chwili, która dzieli ich od przekroczenia granicy pomiędzy powrotem do trzeźwości, a śmiertelnym zejściem bądź nieuleczalną dysfunkcją psychiczną. Najwięcej takich właśnie, granicznych przypadków odnotowuję w okresie wakacyjnym, w czasie długich weekendów i świąt. 

Dla partnerów prowadzony jest osobny plan terapii, dotyczący osób współuzależnionych. O tym, czy przeznaczymy budżet wakacyjny na zapijanie się czy trzeźwienie w wybranym ośrodku, każdy musi zdecydować sam. 

Hipoterapia w leczeniu

Hipoterapia jest jedną z form rehabilitacji osoby chorej, z udziałem konia jako współterapeuty. Dzięki jednoczesnemu oddziaływaniu na sferę emocjonalną, ruchową i społeczną jest doskonałą metodą wspomagająca inne działania rewalidacyjne. Może ona przybierać różne formy, jednak najskuteczniejsza w leczeniu depresji oraz uzależnień jest terapia, podczas której chory ma bezpośredni i niewymuszony kontakt z zwierzęciem. Główną rolę odgrywa tu emocjonalna więź rodząca się pomiędzy człowiekiem a koniem. Przebywanie ze zwierzęciem wspomaga leczenie, dając choremu tak potrzebną siłę i motywację do walki z chorobą. Zwiększa także poczucie własnej wartości oraz wzmacnia postawy opiekuńczości i wrażliwości. Ponadto kształtuje poczucie kontroli nad swoim życiem oraz zwiększa motywację do nawiązywania bliższych kontaktów z otoczeniem. 

Interwencja kryzysowa w chorobie alkoholowej

Problemem z jakim często boryka się osoba uzależniona jest brak motywacji i chęci do podjęcia leczenia. Uzależniony minimalizuje negatywne skutki swojej choroby, zaprzecza jej, nie dostrzega narastających problemów i trudnego położenia, w którym się znalazł. Dopiero odczucie bolesnych konsekwencji w rożnych obszarach życiowych stwarza okazję do podjęcia próby leczenia.

By przyspieszyć moment leczenia przez osobę uzależnioną opracowano „interwencję kryzysową” rozumianą jako proces konfrontowania osoby uzależnionej z chorobą, pokazanie jej rzeczywistości w jakiej żyje. Interwencja daje szanse na zatrzymanie postępującego i destrukcyjnego uzależnienia  i otrzymanie pomocy w skutecznym zatrzymaniu choroby. Zapraszam na stronę www.wolmed.pl

Depresja w wielkim mieście

Od dawna wiadomo, że specyfika życia w wielkich miastach ma inny wpływ na ich mieszkańców niż bardziej ustabilizowane życie w małych miastach i na wsiach. Niemieccy naukowcy z Uniwersytetu w Heidelbergu postanowili bliżej przyjrzeć się mechanizmom, które powodują, że stres aglomeracji podwyższa ryzyko zachorowania na depresję. Podstawą eksperymentu były podchwytliwe zadania matematyczne, które studenci musieli rozwiązać w niesprzyjających warunkach. Ich praca utrudniana była przez egzaminatorów, a reakcje badane przy użyciu funkcjonalnego rezonansu magnetycznego.

Badacze zauważyli, że w stresie i pod presją czasu w zależności od miejsca zamieszkania różni się aktywność ośrodków zaangażowanych w przeżywanie emocji – jądra migdałowatego i kory mózgu. Były one bardziej aktywne u studentów pochodzących z dużych miast, co dało naukowcom podstawy do założenia, że środowisko życia ma ścisły związek z wrażliwością na stres. Warto tu podkreślić, że badania były prowadzone na mieszkańcach kraju wysokorozwiniętego i muszą być jeszcze powtórzone w kraju mniej rozwiniętym.

Ponad połowa ludzi na świecie mieszka obecnie w miastach, a ich liczba stale się zwiększa. Dlatego tak ważne jest jednak to, że przyczyny zapadania na depresję są coraz częstszym obiektem badań naukowców. Być może w przyszłości wyznaczą one nowe płaszczyzny i kierunki terapii.

Polacy stresują się najbardziej

W ostatnich miesiącach można zaobserwować duże zainteresowanie mediów i społeczeństwa zagadnieniami związanymi ze stresem. Głośno jest nie tylko o syndromie wypalenia i wyniszczającym wpływie stresu na organizm, ale także o tendencjach, które coraz wyraźniej zarysowują się na także na polskim rynku pracy.

Badania przeprowadzone przez firmę Extended DISC wykazują, że jako pracownicy jesteśmy zestresowani najbardziej na świecie. Narodowy Czynnik Stresu (NSI*) jest u nas najwyższy i wynosi 2,22. Dużo mniej zestresowani są mieszkańcy Korei Południowej i Danii, którzy są w rankingu tuż za Polakami, z NSI na poziomie odpowiednio 1,98 i 1,81. Tymczasem, im wyższy jest poziom stresu, tym bardziej rośnie poczucie ludzi, że ich kraj nie jest stabilny i bezpieczny.

Narodowy Wskaźnik Stresu w badanych krajach:

Kraj	NSI
Polska	2,22
Korea Południowa	1,98
Dania	1,81
Finlandia	1,74
Chiny	1,68
Tajlandia	1,53
Niemcy	1,53
Kanada	1,53
USA	1,51
Wielka Brytania	1,47
Hiszpania	1,41
Brazylia	1,19

Tabela: Opracowanie własne na podstawie PAP.

Otępienie

Otępienie, czyli demencja jest chorobą spowodowaną uszkodzeniem mózgu, które znacznie obniża sprawność umysłową. Wbrew powszechnym schematom nie dotyczy ona tylko osób starych i nie jest normalnym objawem procesów starzenia się. Oprócz chorób takich jak  choroba Alzheimera, Parkinsona czy Pika, do zaburzeń otępiennych prowadzić mogą również choroby naczyniowe, takie jak udar czy wylew krwi do mózgu.

Bardzo często wszystkim chorobom wywołującym objawy otępienia towarzyszy głęboka, nierozpoznana depresja. Często wystarczy rozpocząć jej leczenie, aby stan pacjenta znacznie się poprawił. W niektórych przypadkach okazuje się, że uszkodzenie mózgu jest niewielkie, a objawy demencji spowodowane były właśnie depresją.

Uzdrawiająca moc miłości

Dziś Dzień Kobiet. 

Składam wszytskim Paniom najlepsze życzenia!

 

Czym jest miłość? Na to pytanie starają się odpowiedzieć poeci, filozofowie, zakochani. Czy jest to wielkie, płomienne uczucie, które uskrzydla, czy też zwykła reakcja fizjologiczna na płynące bodźce? Niezależnie od tego, czym jest – wywiera ogromny wpływ na nasze życie.

Czy depresji można się oduczyć?

Dziś jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. 

Z tej okazji kilka słów o zaburzeniach depresyjnych.

Z badań Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, że ok. 25 % pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej ma rozpoznawalne zaburzenia psychiczne. Wśród nich najpowszechniejsze należą do grupy zaburzeń depresyjnych. Szacuje się, że dotyczą one 10- 17 % całej populacji. 15- 25% pacjentów z depresją endogenną (organiczną) odbiera sobie życie, blisko połowa podejmuje próby samobójcze, a prawie 80% rozważa taką możliwość. 

Istnieją niefarmakologiczne metody leczenia depresji, które, szczególnie w pierwszych jej etapach, przynoszą znakomite rezultaty. Na konferencji naukowej w Klinice Wolmed, dr Tomasz Sobow przedstawił wyniki badań stosowania metody behawioralno-poznawczej (CBT), przy pomocy której udowodniono, że niektórych stanów depresji można się oduczyć.