Czy zbieractwo to choroba?

Skłonność do gromadzenia zbędnych rzeczy może mieć różne podłoże. Czasem wynika z nawyków wyniesionych z rodzinnego domu, innym razem jest objawem ubóstwa bądź zaznanych w przeszłości deficytów. Ludzie, którzy w młodości cierpieli głód i niedostatek, przywiązują inną wartość do przedmiotów, niż osoby wychowane w dobrobycie. Nawet, jeśli z czasem zmienia się ich status materialny, często odczuwają lęk przed przyszłością. Pamiętają, iż pieniądz w każdej chwili może stracić swoją wartość, a w trudnych chwilach zapas ubrań i podstawowych sprzętów mogą stać się przydatne. Jeszcze innym motywem zbierania są wartości sentymentalne, związane ze wspomnieniami o bliskich osobach lub ważnych wydarzeniach. 

Gromadzimy też namiastki bieżących zdarzeń – pamiątki z wyjazdów, ubranka dzieci, widokówki, zdjęcia. W niektórych przypadkach pasja może przerodzić się w patologię.Z prowadzon ych w naszej klinice obserwacji wynika, że objawy częściej przejawiają osoby samotne, pozbawione kontaktów środowiskowych i krytycznej uwagi bliskiego otoczenia. Otoczone opieką rodziny, przeważnie reagują na jej oczekiwania i, usiłując sprostać stawianym im wymaganiom, wyrzekają się własnych przyzwyczajeń.

Destrukcyjny partner

Osoby apodyktyczne, silnie dominujące, a jednocześnie pełne lęków, kompleksów i poczucia niższej wartości niekiedy niszczą wszystkich, którzy stoją na drodze do utrwalenia ich pozycji.
Przyzwolenie, bierność, a nawet wsparcie najbliższych utrwalają takie zachowania, nie zostawiając miejsca na refleksję nad skutkami.

Schematy utrwalane od lat są szczególnie dokuczliwe, jednak można je pokonać. Warunkiem jest podjęcie wyzwania reedukacji partnera, a zarazem siebie samego - warto nauczyć się mówić "nie".

Optymizm kontra zawał

W okresie rekonwalescencji warto przeanalizować nie tylko metody leczenia i konsultacji z kardiologiem, ale także pozasomatyczne przyczyny, które doprowadziły do choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego. Wielu badaczy wskazuje na ścisły związek pomiędzy zachorowaniami, a typem osobowości. Najbardziej, pod względem psychicznym, na dolegliwości wieńcowe narażeni są ludzie z osobowością typu A. Jest to osobowość charakteryzująca się wysokim poziomem ambicji, stresu, tendencją do agresji, wrogości i rywalizacji, a przy tym niskim poziomem zdolności do kompromisu i ugody.

 

Uzależnienie w wakacje

Pokusy drzemią zarówno w otoczeniu, jak i w naszym organizmie. Alkoholizm, to uzależnienie od substancji chemicznej, która prowokuje hormony zwane endorfinami do wywoływania złudnego uczucia zadowolenia, mocy i siły. Podobne informacje rejestruje umysł, doznając innych przyjemności –  stan zakochania, spełniony seks, regularnie uprawiany sport, dobre jedzenie czy sukces zawodowy. Alkohol ma tę przewagę, że  pozwala osiągnąć stan zadowolenia bez wysiłku, zostawiając jednak wielkie spustoszenia w życiu. Alkoholizm rozwija się bez świadomości chorego.

Telewizja może uzależniać także seniorów

Powszechnie uznaje się, że telewizja oraz nowoczesne media elektroniczne najbardziej zagrażają dzieciom i młodzieży, sprzyjając różnym zachowaniom patologicznym. Tymczasem okazuje się, że osoby dorosłe, szczególnie seniorzy, potrafią równie mocno zatracić się w obcowaniu z tymi nośnikami, tracąc kontakt ze światem rzeczywistym. Najczęściej wynika to z poczucia pustki i osamotnienia, cech osobniczych, braku nawyków higieny psychicznej lub niedostatku innych bodźców intelektualnych.

Cukrzyca

Leczenie cukrzycy typu II nie zawsze musi wiązać się z uciążliwymi iniekcjami. Chorym zaleca się przede wszystkim zmianę diety, odpowiednie ćwiczenia i zwiększenie aktywności. Nie są to zmiany drastyczne, polegają głównie na ograniczeniu tłuszczów, zwiększeniu ilości warzyw i regularnym spożywaniu małych, urozmaiconych porcji pożywienia. Wielu pacjentów podchodzących rzetelnie do wskazań diabetologa długie lata nie odczuwa skutków choroby. W bardziej zaawansowanym etapie choroby włącza się leki doustne, pobudzające trzustkę do wydzielania insuliny i utrudniające wchłanianie cukru z przewodu pokarmowego. 

Bigoreksja - uzależnienie od ćwiczeń

Na początku ćwiczenia dają wiele korzyści - znakomitą prezencję czy większą aktywność. Jednak po pewnym czasie ćwiczenia mogą stać się głównym tematem rozmów w domu. Mięśnie stają się nadmiernie rozrośnięte, kontuzje coraz częstsze - podobnie z wybuchami złości. W kolekcji „odżywek” znaleźć można bardzo dużo różnych tabletek.

To klasyczny proces kilku etapów uzależnienia od ćwiczeń, zwany bigoreksją, być może połączony z używaniem substancji psychoaktywnych. Motywacją w takim procesie bywa zazwyczaj pragnienie zaimponowania otoczeniu swoją sylwetką. 

Dzięki wzmożonemu wysiłkowi następuje  przekształcenie tkanki tłuszczowej w masę mięśniową. W pierwszym etapie tych zmian biorą udział naturalne steroidy – hormony sterydowe, które powodują przyspieszenie procesów anabolicznych i służą racjonalnej przebudowie struktury mięśni. Pojawia się także wzmocnione poczucie siły i własnych możliwości. Młodzi ludzie, pragnąc przyspieszyć te zmiany często sięgają  po wspomaganie chemiczne. Hormony wprowadzane z zewnątrz zakłócają w organizmie człowieka dobowy cykl wytwarzania i uwalniania naturalnych substancji z nadnerczy. U zdrowego mężczyzny  tzw. pik, czyli największy wyrzut odbywa się  w godzinach porannych (ok. 6.00) i w południe, ok. 14.00. W organizmie zaburzonym preparatami sterydów, cykle te stają się nieregularne, przyspieszone i człowiek nie zawsze potrafi panować nad swoimi popędami. 

Grupa ta przychodzi po ratunek, kiedy dolegliwości somatyczne – łamliwość kości, choroby skóry, nadciśnienie i cukrzyca, a także łysienie i wypadanie zębów – skłaniają do szukania przyczyny. Innym, może nawet istotniejszym powodem, są zaburzenia psychiczne, spowodowane lekami hormonalnymi.

Eksperymenty z dietami i ortoreksja

Jedną z najważniejszych zasad w osiągnięciu i zachowaniu równowagi jest umiar i zdrowy rozsądek. Każda przesada zarówno w nadużywaniu jak i wyrzeczeniach niesie dla tej harmonii różnorakie zagrożenia. Tylko stosowanie zasady „złotego środka” może umożliwić nam obiektywne postrzeganie samego siebie i swojego środowiska. Wśród tysięcy reklamowanych diet lekarze do tej pory nie znaleźli tej „cudownej”, która zbliżyłaby się do ideału i zapewniła pełnię sił witalnych, wymarzoną sylwetkę oraz samoakceptację, a jednocześnie wymagała niewielu wyrzeczeń. Opracowali jednak podstawy racjonalnego, zbilansowanego odżywiania, które w połączeniu z odpowiednim trybem życia mogą być optymalne dla każdego człowieka. Po bulimii, anoreksji, dolegliwościach dietozależnych, lekarze wymieniają także ortoreksję – obsesyjne przywiązywanie znaczenia do doboru i jakości produktów, lęk przed żywnością niepewnego pochodzenia. 

Nowość na blogu

Na blogu w bocznej kolumnie prezentuję strony, które warto odwiedzać ze względu na wartościowe treści - serdecznie polecam szczególnie serwis Piękno Neurobiologii, prowadzony przez prof. Jerzego Vetulaniego, a także portal branżowy Rynek Zdrowia.

23 lutego - Dzień Walki z Depresją

 Klinika Wolmed zaprasza na bezpłatne konsultacje