Skłonność do gromadzenia zbędnych rzeczy
może mieć różne podłoże. Czasem wynika z nawyków wyniesionych z rodzinnego
domu, innym razem jest objawem ubóstwa bądź zaznanych w przeszłości deficytów.
Ludzie, którzy w młodości cierpieli głód i niedostatek, przywiązują inną
wartość do przedmiotów, niż osoby wychowane w dobrobycie. Nawet, jeśli z czasem
zmienia się ich status materialny, często odczuwają lęk przed przyszłością.
Pamiętają, iż pieniądz w każdej chwili może stracić swoją wartość, a w trudnych
chwilach zapas ubrań i podstawowych sprzętów mogą stać się przydatne. Jeszcze
innym motywem zbierania są wartości sentymentalne, związane ze wspomnieniami o
bliskich osobach lub ważnych wydarzeniach.
Gromadzimy też namiastki bieżących
zdarzeń – pamiątki z wyjazdów, ubranka dzieci, widokówki, zdjęcia. W niektórych
przypadkach pasja może przerodzić się w patologię.Z prowadzon ych w naszej klinice obserwacji wynika,
że objawy częściej przejawiają osoby samotne, pozbawione kontaktów
środowiskowych i krytycznej uwagi bliskiego otoczenia. Otoczone opieką rodziny,
przeważnie reagują na jej oczekiwania i, usiłując sprostać stawianym im
wymaganiom, wyrzekają się własnych przyzwyczajeń.
