Zdaniem
niektórych neurologów, zaliczany do parasomni, czyli zaburzeń snu,
bruksizm, jest konsekwencją nieprawidłowej czynności
bioelektrycznej mózgu. U osoby, która znajduje się pod wpływem
stresu, pojawiają się zakłócenia w przekazywaniu impulsów
elektrycznych, bowiem jej neurony wykazują nadmierne pobudzenie.
Bruksizm to silne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki. Występuje
zazwyczaj w nocy i dotyka coraz większej liczby osób, a samo
zaburzenie staje się problemem społecznym. Bruksizm prowadzi do
ścierania koron zębowych, skutkuje pękaniem i ścieraniem szkliwa
i pewnego rodzaju „rozchwianiem” zębów. Ponadto bruksizm może
powodować przewlekłe bóle głowy, karku, pleców, a także
problemy ze słuchem i wzrokiem oraz zaburzenia snu.
Takich
objawów nie należy bagatelizować. Ze względu
na ich charakterystykę jest to schorzenie dość łatwe w
zdiagnozowaniu. Przyczyn w występowaniu bruksizmu można doszukiwać
się np. w wadach zgryzu, jednak zdaniem wielu lekarzy jest to
schorzenie psychosomatyczne, gdzie kluczową rolę odgrywają nerwy,
stres i silne napięcie. Może też być skutkiem zaburzeń pracy
mózgu, obniżonej odporności, czy nawet uwarunkowań genetycznych.
Zalecane
jest, by osoba cierpiąca na bruksizm pokusiła się o wykonanie
diagnozy psychologicznej i ocenę stanu psychicznego. Jedną
z metod leczenia jest stosowanie farmakoterapii przy pomocy leków
uspokajających, mających na celu wyciszenie pacjenta. Dobre
rezultaty można też osiągnąć stosując psychoterapię.
