Z hazardem też można (i trzeba) walczyć

Nie wiążą się z zażywaniem żadnych substancji psychoaktywnych, a mimo to są groźne i przynoszą ogromne szkody. Uzależnienia behawioralne – dotyczą osób w każdym wieku i, niestety, występują coraz częściej. Wśród nich jest hazard. Według szacunków od gier hazardowych uzależnionych jest ponad milion Polaków. Gros z nich przegrało dziesiątki tysięcy złotych, by grać dalej – zaciągają długi. Uzależnienie od hazardu to silna potrzeba, wręcz przymus grania na automatach, ruletce, w karty czy w internecie – bo tylko w taki sposób dana osoba pozbędzie się nieznośnego dla niej napięcia psychicznego. 

Gdy wygrywa czuje się mocniejsza, silniejsza i to mobilizuje ją do dalszej gry. Gorzej, gdy przegrywa jedną partię za drugą. Po skończonej grze i straceniu pieniędzy pojawia się ogromne poczucie winy. Obniża się nastrój, który osoba uzależniona stara się poprawić, zaczyna więc kolejną grę. I tak koło się zamyka. Niestety, z czasem, uzależnienie się pogłębia, dochodzi do utraty coraz większej ilości pieniędzy, popadania w długi. Do najpowszechniejszych gier należą automaty, tzw. "jednoręki bandyta", poker, Black Jack, ruletka, wyścigi, a także obstawianie zakładów sportowych u bukmachera. Miarą współczesności są gry internetowe, z których można korzystać bez wychodzenia z domu, w zasadzie bez ograniczeń używając karty kredytowej.

Nie każdy hazardzista w ogóle zdaje sobie sprawę z tego, że jest uzależniony i potrzebuje pomocy. Wystarczy, że utraci kontrolę nad swoimi emocjami i nawet ogromne zadłużenie nie będzie w stanie go powstrzymać przed dalszym graniem. Jedynym wyjściem z uzależnienia behawioralnego jest skorzystanie z pomocy specjalisty. Taką możliwość dają bezpłatne warsztaty psychoedukacyjne w Klinice Wolmed. Rekrutacja właśnie się rozpoczęła.

Na mocy projektu Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii Klinika Wolmed, rozpoczyna realizację dwóch programów skierowanych do osób borykających się z uzależnieniami behawioralnymi. Będą one realizowane w terminie od sierpnia do grudnia 2013 r. w następujących tematach:

1. "Warsztaty psychoedukacyjne dla osób uzależnionych od hazardu problemowego/patologicznego i zakupoholików: Mam problem – i co dalej?"
2. "Weekendowe warsztaty psychoedukacyjne dla osób uzależnionych od hazardu: Zabawa czy droga do choroby?"

Warsztaty trwają odpowiednio 6 oraz 3 dni i są całkowicie bezpłatne. Obejmują następującą formę pomocy pacjentom:

• cykl zajęć z terapeutami uzależnień w formie grupowych warsztatów terapeutycznych mających na celu uświadomienie istoty uzależnienia od hazardu lub zakupów oraz form zatrzymania nałogu,
• zajęcia edukacyjno-informacyjne
• konsultacje prawne/doradztwa finansowego
• konsultacje diagnostyczne

Realizacja warsztatów odbywa się w Klinice Wolmed w Dubiu k. Bełchatowa. W czasie pobytu na warsztatach beneficjenci mają zagwarantowane wyżywienie oraz noclegi. Projekt jest realizowany w ramach programu Ministerstwa Zdrowia przy współpracy z Krajowym Biurem do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii.

Zapisy uczestników pod numerem telefonu: 44/635-63-03.

TERMIN WARSZTATÓW:

„Warsztaty psychoedukacyjne dla osób uzależnionych od hazardu problemowego/patologicznego i zakupoholików: Mam problem – i co dalej?"

26-31.08.2013 r.

09-14.09.2013 r.

16-21.09.2013 r.

14-19.10.2013 r.

21-26.10.2013 r.

18-23.11.2013 r.

25-30.11.2013 r.

09-14.12.2013 r.

"Weekendowe warsztaty psychoedukacyjne dla osób uzależnionych od hazardu: Zabawa czy droga do choroby?"

04-06.10.2013 r.

11-13.10.2013 r.

08-10.11.2013 r.

15-17.11.2013 r.

06-08.12.2013 r.

Spokojnie, to tylko wakacje

Nastolatkowie się cieszą, ich rodzice już nieco mniej... Wakacje. Już samo słowo kojarzy się z czymś miłym, przyjemnym i sprawia, że nasz mózg produkuje więcej serotoniny – hormonu zadowolenia i szczęścia. Tak jest w przypadku dorosłych, dzieci i młodzieży. A jednak to wyjazdy nastolatków budzą obawy u ich rodziców. Pierwszy samodzielny pobyt nad morzem czy w górach, w domku albo pod namiotem, tylko ze znajomymi - dla młodych ludzi jest to bardzo ekscytujące. Co istotne, zazwyczaj mają oni konkretne oczekiwania wobec letniego wyjazdu – chcą się dobrze bawić, miło spędzić czas, nawiązać znajomości. I chociaż nie dotyczy to wszystkich, to jednak trzeba mieć na uwadze, że wakacje ze znajomymi, z dala od domu i czujnego oka rodziców, są ogromnym zagrożeniem dla młodzieży. Bo właśnie latem zazwyczaj mają oni pierwszy kontakt z papierosami, alkoholem, czy narkotykami.

Nawet 20 procent młodych osób po powrocie z wakacji przyznaje się do kontaktu z substancjami psychoaktywnymi. Ponadto bardzo często właśnie latem młodzież zaczyna życie płciowe, niekiedy kończy się to niechcianymi ciążami.

Jak zatem uchronić dziecko przed zagrożeniami tego typu? Znaczącą role odgrywa tu wychowanie, dawanie dobrego przykładu przez rodziców w ciągu całego roku. Dziecko powinno mieć w nich wsparcie, by nie zawahało się im powiedzieć o swoich problemach. Tylko w taki sposób rodzic będzie miał szansę skierować dziecko na właściwą drogę.

Niemniej także przed samym wyjazdem ważna jest szczera rozmowa z dziecka. Warto wówczas przypomnieć nastoletnim dzieciom, by w czasie wyjazdu pamiętali o kilku zasadach. A dotyczą one m.in. pilnowania swoich napojów podczas wyjść na dyskoteki, by nikt nie wrzucił do niego jakiegoś specyfiku zmieniającego świadomość, czy wspólne wychodzenie ze znajomymi po zmroku. Młodzie ludzie, gdy ktoś zaoferuje im dopalacze czy narkotyki, muszą umieć odmawiać i mieć świadomość, że te środki nie pomagają w dobrej zabawie, mogą jedynie zaszkodzić. Podobnie jest z alkoholem, który wzmaga agresję, ponadto nietrzeźwy młody człowiek jest bardziej narażony na różnego rodzaju przestępstwa.

Choroba Parkinsona

Aż 80 tys. Polaków cierpi na chorobę Parkinsona, będącą jedną z najczęstszych chorób układu nerwowego. Jej objawy pojawiają się zazwyczaj między 50. a 60. rokiem życia, ale są też przypadki zachorowań osób młodszych, które nie skończyły 40 lat. Do jej objawów należą: spowolnienie ruchów, drżenie rąk, w niektórych przypadkach także nóg, pochylenie sylwetki, a także sztywność mięśni, brak mimiko twarzy, cicha mowa. Przyczyny choroby to zmiany zwyrodnieniowe komórek nerwowych w istocie czarnej (mózgowie) - dochodzi do obumierania komórek wytwarzających dopaminę, odpowiedzialną za koordynację czynności ruchowych. 

Pacjent z chorobą Parkinsona najczęściej zachowuje sprawność umysłową, co sprawia, że jest on świadom postępów choroby i przez to bardziej cierpi. Także psychicznie. Stany depresyjne u osób z chorobą Parkinsona wcale nie należą do rzadkości – pacjenci zamykają się własnym świecie, nierzadko cierpią na bezsenność. w późniejszym stadium choroby mogą się pojawić objawy lęku napadowego, omamy, fobia społeczna. Występujące objawy psychiczne powinny skutkować współpracą lekarzy neurologa i psychiatry, który będzie mógł wprowadzić leki psychotropowe. U osób z chorobą Parkinsona zaleca się też rehabilitację ruchową. Dobroczynny wpływ mają takie zabiegi jak fizykoterapia, lecznicze: masaż, gimnastyka i pływanie oraz terapia mowy.

Niekontrolowany zębów zgrzyt

Zdaniem niektórych neurologów, zaliczany do parasomni, czyli zaburzeń snu, bruksizm, jest konsekwencją nieprawidłowej czynności bioelektrycznej mózgu. U osoby, która znajduje się pod wpływem stresu, pojawiają się zakłócenia w przekazywaniu impulsów elektrycznych, bowiem jej neurony wykazują nadmierne pobudzenie. Bruksizm to silne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki. Występuje zazwyczaj w nocy i dotyka coraz większej liczby osób, a samo zaburzenie staje się problemem społecznym. Bruksizm prowadzi do ścierania koron zębowych, skutkuje pękaniem i ścieraniem szkliwa i pewnego rodzaju „rozchwianiem” zębów. Ponadto bruksizm może powodować przewlekłe bóle głowy, karku, pleców, a także problemy ze słuchem i wzrokiem oraz zaburzenia snu.

Takich objawów nie należy bagatelizować. Ze względu na ich charakterystykę jest to schorzenie dość łatwe w zdiagnozowaniu. Przyczyn w występowaniu bruksizmu można doszukiwać się np. w wadach zgryzu, jednak zdaniem wielu lekarzy jest to schorzenie psychosomatyczne, gdzie kluczową rolę odgrywają nerwy, stres i silne napięcie. Może też być skutkiem zaburzeń pracy mózgu, obniżonej odporności, czy nawet uwarunkowań genetycznych. Zalecane jest, by osoba cierpiąca na bruksizm pokusiła się o wykonanie diagnozy psychologicznej i ocenę stanu psychicznego. Jedną z metod leczenia jest stosowanie farmakoterapii przy pomocy leków uspokajających, mających na celu wyciszenie pacjenta. Dobre rezultaty można też osiągnąć stosując psychoterapię.

Chorobliwa obsesja

Nieprawidłowości w funkcjonowaniu niektórych obszarów mózgu mogą stanowić o przyczynach zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. To nic innego jak nerwica natręctw objawiająca się przymusem wykonywania pewnej czynności oraz uporczywych i nawracających myśli.

Natręctwa, bez względu na ich charakter, są dość uciążliwe w codziennym życiu. Myśli osoby chorej są owładnięte przymusem wykonania danej czynności różnego typu, mogą one mieć charakter seksualny, popędowy, występuje też jadłowstręt, kradzieże, natomiast do najpowszechniejszych należą napady czystości, wśród nich obsesyjne mycie rąk. Ich charakter świadczy o tym, czy są uciążliwe tylko dla osoby na nie cierpiące, czy także dla najbliższych. Choroba ma też różne nasilenie, w ciężkiej postaci może nawet stanowić o inwalidztwie pacjenta.

Osoba cierpiąca na nerwicę natręctw doskonale zdaje sobie sprawę ze swojego irracjonalnego zachowania, nierzadko bardzo się go wstydzi, ale lęk przed zaniechaniem wykonania danej czynności jest znacznie większy. Schorzenie to ma związek z wewnętrznym niepokojem osoby. Natomiast jeśli chory przez cały czas walczy z przymusem wykonywania pewnych czynności, nierzadko na skutek presji otoczenia, ten przymus staje się coraz silniejszy. A pacjentowi towarzyszą złość i zdenerwowanie.

Przy objawach występujących dłuższy czas należy skonsultować się z lekarzem psychiatrą. Z przeprowadzonych badań wynika, że dwie trzecie chorych pierwsze objawy nerwicy natręctw miało przed ukończeniem 15. roku życia, samo schorzenie nieznacznie częściej dotyka kobiety niż mężczyzn. Leczenie polega na podawaniu pacjentowi leków przeciwdepresyjnych, dobre efekty można osiągnąć poprzez terapię behawioralno-poznawczą.